۲۰ سال پس از ثبت محله اعیان نشین تهران
در بیستمین سالگرد ثبت نام اودلاجان (اودلاجان) یکی از محلات تهران باستان یک فعال میراث فرهنگی برای مضرات و نادیده گرفتن این محله تأکید کرد: به دلیل عدم برنامه حمایت و برنامه هیچ اقدامی برای بهبود کیفیت زندگی در این همسایگی وجود ندارد.

به گفته اینا وهید شهاب یک فعال و فعال برای میراث فرهنگی و میراث توریستی در سالگرد ثبت ملی اودلاجان (اودلاجان) به طور خلاصه داستان اوودلاجان (اودلاجان) را مورد بررسی قرار داد و مورد توجه و نگرانی های آن قبل از تهدیدات آن و پس از آن پس از ثبت ملی در یک همسای است.
شهاب در یادداشتی به یومیر نوشت: بیست سال پیش هنگامی که بولدوزرهای شهرداری خانه های تاریخی این محله را در بخش های مختلف زمینه تاریخی اودلاجان سازمان میراث فرهنگی ساختار تاریخی اوودلاجان از شمال به غرب خیابان امیر کابیر ثبت نام کردند ثبت نام در لیست ملی هایر.
اودلاجان یکی از پنج کلانشهر در تهران در دوره قاجار بود جایی که راجال و مقامات شاهزاده ها و افراد تجاری به این نام زندگی می کردند. Chancellor of Mirza Agha Khan Nouri, Prince Baha Al -Dawlah, Abdul Baqi Arbab, Nasir Al -Dawlah, Nasser Al -Din Shah, Minister of France and Rome, Prince Emad Al -Dawlah, Mohammad Qavam Al -Dawlah Ashtiani, Sadiq Al -dawlah
در مسابقه
پس از گسترش خیابان سیروس (مصطفی خمینی) در دوره پهلوی قسمت شرقی و میانه محله اودلاجان توسط غربی و وسط محله از هم جدا می شود اما این یکپارچگی محله را از بین نمی برد.
سالهاست که می گذرد و این محله همچنان تحمل بسیاری از توسعه و توسعه شهری است. با وجود همه مضرات و نادیده گرفتن سالها این زمینه تاریخی 6 هکتار در حال حاضر چندین بنا تاریخی و ارزشمند دارد که در ابعاد ملی و شهری بسیار مهم هستند. از طرف دیگر اصالت و یکپارچگی ساختار محله و مورفولوژی مانند کوچه ها و معابر ملوانان ملوانان رونوشت های داخلی آن و فرهنگ نامشهود محله ادیان مختلف این محله را به یک موزه از تهران باستان تبدیل کرده است و یادآوری ارزشمندی از اجداد ما است.
متأسفانه تا این سال هیچ اقدام گسترده ای برای مستند سازی تنظیم و محافظت از خانه ها و ساختار محله انجام نشده است و در غفلت و عدم درک صحیح از محله تعداد قابل توجهی از خانه های تخریب با ارزش و گوشه ای از خاطرات جمعی از ماده تاریخی به طور دائم ناپدید می شدند.
در سالهای اخیر قوانین و مصوبات دولت و شورای اسلامی در تهران برای احیای ساختارها و بناهای شهر به تصویب رسیده است. مثلاً مانند قطعنامه شورای اسلامی تهران “سیاست و فرآیند با مجوز ترمیم حفاظت مرمت و استفاده از بناهای تاریخی و ارزشمند تهران” صاحبان ساختمانهای فرهنگی فرهنگی می توانند از مشوق هایی معافیت در وظایف پرداخت شده و فرصت گسترش و ویژگی های 5 ٪ از ارزشمند خود بهره مند شوند.
همچنین براساس قانون بسته های تشویقی باید مطابق با زمینه تاریخی گردشگری و شهر امکانات مالی و جبران خسارت در دستور کار مؤسسات قرار بگیرند. از طرف دیگر مطابق با ماده 5 قانون ترمیم و ترمیم ساختارهای تاریخی فرهنگی شهرداری باید اعتبار ویژه ای را برای احیاء این زمینه ها در نظر بگیرد اما متأسفانه به دلیل عدم وجود یک برنامه جامع حفاظت اقدامات برای بهبود کیفیت زندگی ساکنان تعریف و اجرا نمی شود و ما شاهد مواردی از قبیل برنامه توسعه امام زاده هستیم.
نادانی مالک از حقوق قانونی خود برای بازگرداندن و بازگرداندن این ساختمان بوروکراسی و ناسازگاری بین شهرداری و میراث فرهنگی برای به دست آوردن مجوزها برای ترمیم یا احیای مرکز فرهنگی و توریستی و فقدان قوانین دقیق و قوانین اجرایی دلایل مهمی برای عدم رضایت است.
اودلاجان امروز تنها یادآوری تهران باستان است در گوشه خود در پیچ و خم کوچه ها در هر آجر پشت دیوارها در موقعیت های خانه خود می توان اصالت و هویت تهران را احساس کرد و نباید اجازه دهیم این گنج ارزشمند برداشته شود. امسال با حمایت معاون مدیرعامل میراث فرهنگی در استان تهران و علاقه مندان به این زمینه تاریخی مستندات بخش هایی از ارزش های این محله در قالب ثبت ملی و شناسایی خانه های تاریخی انجام شد. امید است که اهداف مؤثر اداره کل میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری در تهران نیز سال آینده همچنان به ترویج این محله ادامه دهد.
پایان پیام