عوارض شدید یک مسکن محبوب ایرانی ها!

متخصصان بهداشت می گویند که اثرات جدی ایبوپروفن محبوب -پین -تجدید نظر و به مردم توصیه می کند که تا حد امکان از آن استفاده نکنند.
به گفته یومیر یکی از مسکن ها برای بیماران بدون نسخه در دسترس است. بیشتر افراد مبتلا به درد التهابی مانند آرتروز از این مسکن استفاده می کنند. اما برخی از پزشکان و متخصصان می گویند که عوارض جانبی جدی دارو و دارو را خطرناک می دانند.
دکتری جرارد سینوویچ که در یک کلینیک در انگلستان فعالیت می کند می گوید که این خانه خطر ابتلا به بیماری های قلبی را دو برابر می کند و فشار خون را به طور متوسط دو تا سه واحد افزایش می دهد.
دکتری لیلا هانبک یک داروساز همچنین با توجه به برخی از عوارض شایع مواد مخدر ابوپروفن مانند زخم معده معده عملکرد کلیه و بیماری قلبی. سایر کارشناسان در مورد عوارض این مسکن به بیماران خود هشدار داده اند.
ایبوپروفن متعلق به گروهی از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی است که از تولید مواد شیمیایی پروستاگلاندین که باعث ایجاد درد و التهاب در بدن می شوند جلوگیری می کند و درد را تسکین می دهد. با این حال این داروها فشار خون را افزایش می دهند و در موارد شدیدتر باعث خونریزی داخلی می شوند.
داروهای ایبوپروفن و غیر استروئیدی
اگر نه داروهای استروئیدی مانند ایبوپروفن به طور مرتب مصرف می شود آنها عوارض جانبی زیر خواهند داشت:
نارسایی قلبی: ایبوپروفن با افزایش فشار خون فرد را در معرض بیماری های قلبی و نارسایی قلبی قرار می دهد.
التهاب معده: حتی مصرف دوز کم ایبوپروفن و با تجویز پزشک این دارو می تواند باعث تحریک معده و سوء هاضمه شود. مصرف زیاد این مسکن به ویژه افراد بالای 5 سال بر زخم معده و خونریزی دستگاه گوارش و همچنین اسهال تأثیر می گذارد.
نارسایی کلیه: ایبوپروفن جریان خون به کلیه ها را کاهش می دهد که می تواند با مصرف بیش از حد منجر به نارسایی کلیه شود.
نارسایی کبد: عوامل نقاشان Iboprofen -s باعث ترشح بالای آنزیم های “آمینوترانسفراز” در کبد می شوند و در نتیجه سلولهای کبدی ایجاد می شود و فرد دچار بیماری یا نارسایی کبد می شود.
برای جلوگیری از عوارض جدی عوامل قابل ملاحظه ایبوپروفن -pain بهتر است این دارو را تا حد امکان مصرف نکنید یا از آن استفاده کنید تا فقط برای درمان داروهای خود استفاده کنید.
*بازتولید سایر محتوای رسانه ای در ISNA تأیید محتوای آن نیست و فقط برای توجه مخاطب است.
پایان پیام